سینما دیالکتیکی برای رسیدن به حقیقت است

 ارجاع به سینما در چند پلان و صحنه، در فیلم «پس از عاشقی» صورت می‌گیرد؛ از دادن دوربین به دست یک دختر نوجوان…تا پلان آخر که نور تونل مانند پروژکتور سینما اولین اسم تیتراژ یعنی نام عباس کیارستمی را پروجکت می‌کند. سینما دیالکتیکی برای رسیدن به حقیقت است. شاید هیچ پدیده‌ای مانند سینما نمی‌تواند به روح پدیده تا این حد رسوخ کند و حقیقت را و تلاش برای رسیدن به حقیقت را به نمایش بگذارد. سینما از منظر من، آگراندیسمانی است برای یافتن حقیقت.

جمله پایانی اشاره به ماهیت آپاراتوس سینما و نیز فیلم آگراندیسمان، اثر آنتونیونی دارد که او نیز به همین نکته اشاره داشت